Nagłówek / nazwa firmy

Wiersze oczy duszy

Edytor Dodaj podstronę Szablon Podstrony » Publikuj Elementy Społeczność Rodzaj czcionki Rozmiar czcionki Wstaw -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- Zapisz Anuluj Tekst Strona główna Wiersze ,, Oczy duszy wiersze ,, Wojna trwa \'\' Arkadiusz ,, Skor.\'\' Szordykowski Olsztyn Wiersze Kliknij, aby edytować treść... Arkadiusz ,, Skor.\'\' Szordykowski I ,,Oczy Duszy\'\' Rozwścieczony, oszalały kruk łany zbóż targa Tworzy iskrzące fale złociste Rozbijając o zieleni kryształową skałę Jak grzechów skalanie szkarłatem obryzgane Widzisz ? lazurową granatem skażoną bezkształtną plamę, okalaną rażącym ziarnem drobiną? Wznieś się na skrzydłach z pszczół wosku odlanych Wyżej, szarpany krukiem rozszalałym Wzrok opuść, otchłani gardziel ujrzyj nieskalaną Dudniący rechot, chór upadły w rdzawe kajdany odziany Ujrzyj rozlazłe wirem tęczy barwy Ocknij się! Dzień w nocy się zatraca Rozbrzmiewają głośniej śmiechy, szydercze brawa Skrzydeł nagle brak, pęta strach! Anielska znikła straż, I trach!!... Ikar spadł. Arkadiusz ,,Skor.\'\' Szordykowski II Tworzysz nieprzeniknioną ciszy bańkę Szarą iluzję życia, demoniczną kochankę Zatracasz się w bezsensowne twory Poczwary ozute z ognia , srebrzystej powłoki obdarte z tlenu otoki Budzisz się! Otwierasz szeroko oczy Chcesz rozerwać szare beznadziei okowy Wpuścić żaru ciepła drobinę Chwycić Luny srebrnej sukni strzępki, otulić serca rozstępy Tlenu kropelką zrosić wargi spierzchniałe Zachłysnąć się, uwierzyć Krzyknąć Życie jest wspaniałe! Arkadiusz ,,Skor.\'\' Szordykowski III Tworzenie Tworzenie jest domeną człowieka Każdy historię tworzy Jeden po wsze czasy znany Inny wśród tłumu; Nierozpoznawany Dzieje są naszym wspólnym złotem Diamentem, ołowiem, łez potokiem Spuścizną , podwaliną dla Pokoleń! Arkadiusz ,, Skor.\'\' Szordykowski IV J. Intrygujesz bycia sposobem Intrygujesz mowa , słowem Intrygujesz gestem, śmiechem Najbardziej jednak wzrokiem Jak księga nieprzeczytana kryjesz tajemnic wiele Jak zagadka nie rozwiązana intrygujesz cała Jest w Tobie coś takiego co zmysły tłumi, rozpala Jesteś jak chmura na nocnym niebie co księżyc zasłania Patrząc w oczu głębie przeniknąć zasłony nie zdołam Nie dla mnie Twe serce, dusza Nie dla mnie oczu żar Zamknę jednak w pamięci Oczu piękny czar ! Arkadiusz ,, Skor.\'\' Szordykowski V Niedbalstwo Miłość jak kwiat Gdy podlewasz rozkwita, gdy brak wody Usycha! Miłość jak wino im dojrzalsza tym wytrwalsza Młoda jak rzeka; niespokojna, szalona i porywająca Lecz szybko odpływająca! Miłość jak skała;wytrwała Przetrwać potrafi szalejący wiatr, spienione fale Jednak przesiąknięta łzami Pęka! Miłość jak ogień , gorąca Rozpala serce, ogrzewa ciało Jednak gaśnie Gdy żaru zbyt mało! Miłość jak powietrze którym oddychasz Wzmacnia umysł;ciało Wyzwala energię by żyć się chciało Nie pielęgnowana uchodzi pomału Zostawia ciężar ciału! Gdy miłość umiera wraz z nią i nadzieja Serce rozdzierając , pustkę ostawiając! Arkadiusz,,Skor.\'\' Szordykowski VI Beznadzieja Stoisz i widzisz, czas przemija Stoisz i widzisz, świat się zmienia Stoisz i widzisz, pory roku przeplatają Stoisz i widzisz, ludzie umierają Stoisz i słyszysz , gwar na ulicach Stoisz i słyszysz, szemrzące potoki Stoisz i słyszysz, ptaków śpiewanie Stoisz i słyszysz, ludzi narzekanie Stoisz i czujesz, wiatr we włosach Stoisz i czujesz, deszcz na twarzy Stoisz i czujesz, kwiecia aromaty Stoisz i czujesz, powietrze w płucach Wszystko to nic , wszystko to złuda Nie ma uczucia! Nie ma nic, serce wygasło! -Coś się porusza, czy znasz to? To dusza jeszcze ostała, ale się dusi w okowach ciała! Życie się dłuży gdyż w stanie takim Żyć potrafią robaki! Arkadiusz ,,Skor.\'\' Szordykowski VII Szukasz - Pragniesz Szukasz czegoś czego nie ma Piękna, zrozumienia, ciepła i czułości Tego w jedności nie ma Szukasz tego czego nie ma Szukając uciekasz we własne marzenia Pragniesz czegoś czego nie ma Szczęścia, radości , serdeczności Ale tego nie znajdziesz To w życiu nie gości! Szukasz, pragniesz-nie znajdziesz Uciekasz w marzenia Pragniesz tego czego nie ma Przyjaźni, wierności a najbardziej miłości Nie szukaj, kryształu bez zmazy nie znajdziesz W życiu nie ma czegoś takiego Smutne, ale prawdziwe Szukasz , pragniesz-nie znajdziesz Uciekasz w marzenia Arkadiusz,, Skor.\'\' Szordykowski VIII Samotnia Umierasz pomału Z każdym wydechem, z każdym końcem dnia Umierasz pomału; Sam! Umierasz pomału Przemija czas, jesteś wśród ludzi Umierasz pomału; Sam! Nie masz duszy bratniej która uchwyci dłoń Która przekaże życiodajny prąd Umierasz pomału; Sam! Może jesteś głupcem Marzysz , pragniesz, chcesz z kimś być Umierasz pomału Zabija cię to że jesteś; Sam!! Arkadiusz ,,Skor.\'\' Szordykowski IX Modlitwa Bezustanny dylemat w sercu gości -Czy dusza bratnia odnajdzie mnie w szarej rzeczywistości ? -Czy utracona miłość przy stole się rozgości? Byłaś anielskim dziełem, Bożym palcem stworzonym Byłaś duszy wypełnieniem, marzeń spełnieniem Byłaś sumienia ukojeniem, ust zaspokojeniem Boże; za wcześnie! We mgle się zagubiłem -drogę, miłość zatraciłem Przez wieku połowę wyboistych dróg przebrnąłem w brud Cierpień , łez Udawanej tęczą obłudy namalowanej chorą miłością zwanej, zasmakowałem i zarastałem W plugawym szlamie iluzji spałem W grzesznej złudzie trwałem Boże; za co karałeś? W zakamarkach duszy miłość prawdziwą schowałem Duszy bratniej wspomnienie zacierałem I udawałem Boże; scal owe mary by trwały, by przez wieki się nie szukały! Wiersze Arkadiusz Szordykowski tel. E mail: